ورود به سایت

Postseismic Deformation

در تاریخ : 21.03.95
توسط : irangeo
نظرات : 0
بازدیدها : 753
آگاهی از چرخه های زمین لرزه نه تنها برای خطرات ناشی از آن می تواند مفید باشد بلکه می تواند اطلاعاتی درمورد چگونگی تغییر شکلهای انجام گرفته قبل و بعداز زمین لرزه در پوسته زمین را در اختیار قرار دهد. جهت گسترش و پیاده سازی یک مدل قابل اعتماد و دقیق از چرخه های زمین لرزه ای، نیازمند یک توصیف ریاضی از چگونگی تغییرات پارامترهای مربوطه همانند میدان جابجایی و استرین بصورت مکانی و زمانی هستیم. پارامترهای بسیار زیادی همانند بردار لغزش ، هندسه گسل و رئولوژی پوسته زمین می توانند در تغییرات زمانی و مکانی زمین لرزه ها دخیل باشند. جهت برآورد این پارامترها می بایستی از منابع اطلاعاتی مختلف استفاده کرده تا بتوان از ترکیب این منابع اطلاعاتی متفاوت مدلی از چگونگی تغییر شکل پوسته ارائه داد. اولین تلاش جهت مدلسازی تغییر شکل بعد لرزهای، مربوط به قرن بیستم و تئوری بازگشت الاستیک می باشد.
اندازه گیری تغییر شکل پوسته به روشهای مدرن امروزی تاثیرات مهمی در مطالعات زمین شناسی زمان حاضر دارد. با وجود اینکه این اندازه گیریها اطلاعات با ارزشی در مورد چگونگی تغییر شکل کنونی زمین در اختیار محققین قرار می دهند، ولی جوابی برای علت این تغییر شکلها ندارند. علاوه بر این، این اندازه گیریها نمی توانند رفتار زمین ساختی آینده زمین و یا رفتار گذشته آن را تعیین و توجیه کنند. به همین دلیل شاخه های مختلف علوم زمین از مدلهایی بر پایه ریاضیات و فیزیک استفاده می کنند. در مطالعات تغییر شکل پوسته، مدلهای گسلی که براساس اطلاعات زمین شناسی، ژئودتیکی و لرزه ای تنظیم شده اند دید با ارزشی از ویژگیهای تغییر شکل و رفتار آن در طول زمان فراهم می کنند. درک کامل از فرآیندهای موثر در یک چرخه زمین لرزه نیاز به آگاهی از چگونگی میدان جابجایی و استرینها در مناطق مختلف و نیز چگونگی تغییرات زمانی آنها در هنگام زلزله و دوران بعداز زلزله می باشد. می توان این دوره زمانی را در ترمهای تجمع استرین قبل از وقوع زلزله، جابجایی هم لرزه و جابجایی بعد لرزه بازسازی کرد. تجزیه و تحلیل این حالت از جابجایی پوسته به هم مرتبط هستند و ما نیاز به درک هر یک از آنها در جهت به دست آوردن یک تصور مناسب از آنچه که در منطقه ای، در یک زمان معین اتفاق می افتد خواهیم داشت.
تا زمان حاضر، تجزیه و تحلیل کمی زیادی از تجمع استرین و جابجایی هملرزه در کاربردهای عملی مختلف مورد توجه واقع شده است ولی جابجایی بعد لرزه نسبتاً کم مورد بررسی قرار گرفته است. در این تحقیق، ما مایل به بازبینی این مساله(جابجایی بعداز لرزه ای) می باشیم. جابجایی بعد لرزه می تواند اطلاعات حساس و مهمی را از نقطه نظر ژئوفیزیکی ارائه دهد. این می تواند شامل تعیین ساختار رئولوژی در مناطق تکتونیکی فعال، تعیین پارامترهای زمین لرزه های بزرگ تاریخی و پیش بینی جابجایی بعد لرزه ای و نیز نحوه تجمع استرین بعداز زمین لرزه باشد.
شواهد متعدد و گوناگونی می تواند دلیل بر بررسی اثرات تغییر شکل زمین بعداز زلزله های بزرگ باشد. در تعدادی از مشاهدات مستقیم بعداز زلزله تغییر شکلهای قائم و مسطحاتی زیادی مورد تایید واقع شده است. الگوی تغییر شکل ارتفاعی و مسطحاتی بعداز زمین لرزه می تواند متاثر از تغیرات الاستیک در لایه بالایی لیتوسفر، مواد تشکیل دهده منطقه مورد نظر، طول، عرض و عمق گسل و نیز موارد دیگری باشد.
مساله اساسی، تعیین میدان جابجایی بصورت تابعی از زمان، بعداز زمین لرزه می باشد. رایدلیک و ساکس (1990) نشان داده اند که اثرات اصلی در ارتباط با جابجایی بعد لرزه ای را می توان از طریق رئولوژی ماکسول توضیح داد. در مدل آنها زلزله در یک صفحه الاستیک بالای لایه ویسکوالاستیک با مفهوم نیم فضا رخ می دهد. استرسهای ناشی از جابجایی های هم لرزه ای بتدریج تسلیم استرسهای ناشی از آستونسفر می شوند. تاثیر تسلیم شدن در لایه الاستیک بالا، تولید یک پالس استرس است که از منطقه اصلی به اطراف منتشر می شود. تکامل این پالس با پراکندگی در زمان و مکان رخ می دهد. آن پالس معمولاً با سرعت 40 کیلومتر در سال نزدیک منطقه اصلی تا 5 کیلومتر در سال در فواصل دورتر حرکت می کند.






**********************************************************************************************




با ما در ارتباط باشید: irangeomatics4u@gmail.com - 09900213878

***********************************************************************************************
بازگشت
تگهای مطلب :
بازدید کننده گرامی ، بنظر می رسد شما عضو سایت نیستید
پیشنهاد می کنیم در سایت ثبت نام کنید و یا وارد سایت شوید .

اطلاعات

ارسال نظر به این پست پس از 365 روز پس از انتشار امکان پذیر می باشد
آخرین محصولات فروشگاه