ژئودینامیک شاخه ای علم ژئودزی است که بررسی تغییرات زمانی-مکانی پوسته زمین و لایه های درونی آن می پردازد. این شاخه ارتباط تنگاتنگی با علم ژئوفیزیک دارد. مطالعات ژئوديناميك در ايران به طور جدي از سال 1377 به منظور پايش تغييرات پوسته زمين در سازمان نقشه برداري آغاز گرديد و از همان زمان فعاليتها و تحقيقات ويژه اي در اين راستا انجام شد. شبكه ژئوديناميك سراسري مشتمل بر 120 ایستگاه دائم GPS در سال 1383 به منظور بررسي حركات

ژئودزی فیزیک شاخه ای از علم ژئودزی است که به بررسی میدان ثقل و تاثیر آن در شکل زمین می پردازد. تعیین ژئوئید با استفاده از نوسانات جاذبی در قالب مساله مقادیر مرزی با مرز ثابت منجر به انتگرال هوتین می شود. کرنل این انتگرال بر خلاف کرنل استوکس خوش رفتار بوده و در فواصل نزدیک میرا می شود. با این وجود محاسبه نوسانات جاذبه در سطح زمین، نیازمند معلو بودن ارتفا ژئودتیک نقاط است. این اولاعات برای داده های جاذبی ماقبل عصر

تنسور عنصری هندسی است که در ریاضی و فیزیک به منظور گسترش مفاهیم اسکالرها، بردارها و ماتریس‌ها به ابعاد بالاتر معرفی می‌شوند. تنسورها اولین بار توسط تولیو لوی-چیویتا و گرگریو ریتچی- کورباسترو ابداع شدند. در واقع کار آن‌ها ادامه کارهای برنهارت ریمان و الوین برونو کریستوفل و دیگران در حساب دیفرانسیل مطلق بود. در بسياري از محاسبات رياضي، فضاي محاسباتي، به گونه اي است كه امكان تعريف يك سيستم مختصات كارتزين در آنها وجود